Narahari Sonar


The 10 Very Best Zen Stories-written by Myrko Thum in Inspiration

The 10 Very Best Zen Stories

written by Myrko Thum in Inspiration —  

Many teachings from Zen-Buddhism are told in short and delightful zen stories. They are usually designed to develop the mind and to free it from distortions and so to connect with our spirit.

Some of them are really inspiring and enlightening. It is helpful to the mind to think about them and feel the deeper meaning. Even if it is not possible to grasp them fully, the beauty and simplicity of the message usually gets through to us one way or the other.

The following 10 Zen stories are a selection of the ones I found most inspiring and really worth to ponder about. Some may be instantly understood, some others need to be thought through and recognized in oneself.

They are about the following topics: life in the present moment, different perspectives, attachment, resistance, judgment, delusion, beliefs and thought as mental concepts but not truth and unconditional love. Please feel free to post your interpretation or other stories into the comments.

After reading the first, follow it’s advice to read all the others. 🙂


1. A Cup of Tea

Nan-in, a Japanese master during the Meiji era (1868-1912), received a university professor who came to inquire about Zen.

Nan-in served tea. He poured his visitor’s cup full, and then kept on pouring.

The professor watched the overflow until he no longer could restrain himself. “It is overfull. No more will go in!”

“Like this cup,” Nan-in said, “you are full of your own opinions and speculations. How can I show you Zen unless you first empty your cup?”

2. The Burden

Two monks were returning to the monastery in the evening. It had rained and there were puddles of water on the road sides. At one place a beautiful young woman was standing unable to walk accross because of a puddle of water. The elder of the two monks went up to a her lifted her and left her on the other side of the road, and continued his way to the monastery.

In the evening the younger monk came to the elder monk and said, “Sir, as monks, we cannot touch a woman ?”

The elder monk answered “yes, brother”.

Then the younger monk asks again, “but then Sir, how is that you lifted that woman on the roadside ?”

The elder monk smiled at him and told him ” I left her on the other side of the road, but you are still carrying her.”

3. Finding a Piece of the Truth

One day Mara, the Evil One, was travelling through the villages of India with his attendants. he saw a man doing walking meditation whose face was lit up on wonder. The man had just discovered something on the ground in front of him. Mara’s attendant asked what that was and Mara replied, “A piece of truth.”

“Doesn’t this bother you when someone finds a piece of truth, O Evil One?” his attendant asked. “No,” Mara replied. “Right after this, they usually make a belief out of it.”

4. The Other Side

One day a young Buddhist on his journey home came to the banks of a wide river. Staring hopelessly at the great obstacle in front of him, he pondered for hours on just how to cross such a wide barrier. Just as he was about to give up his pursuit to continue his journey he saw a great teacher on the other side of the river. The young Buddhist yells over to the teacher, “Oh wise one, can you tell me how to get to the other side of this river”?

The teacher ponders for a moment looks up and down the river and yells back, “My son, you are on the other side”.

5. Is That So?

The Zen master Hakuin was praised by his neighbors as one living a pure life.

A beautiful Japanese girl whose parents owned a food store lived near him. Suddenly, without any warning, her parents discovered she was with child.

This made her parents very angry. She would not confess who the man was, but after much harassment at last named Hakuin.

In great anger the parents went to the master. “Is that so?” was all he would say.

When the child was born, the parents brought it to the Hakuin, who now was viewed as a pariah by the whole village. They demanded that he take care of the child since it was his responsibility. “Is that so?” Hakuin said calmly as he accepted the child.

A year later the girl-mother could stand it no longer. She told her parents the truth – that the real father of the child was a young man who worked in the fishmarket.

The mother and father of the girl at once went to Hakuin to ask his forgiveness, to apologize at length, and to get the child back again.

Hakuin was willing. In yielding the child, all he said was: “Is that so?”

6. Maybe

Once upon the time there was an old farmer who had worked his crops for many years. One day his horse ran away. Upon hearing the news, his neighbors came to visit. “Such bad luck,” they said sympathetically.

“Maybe,” the farmer replied.

The next morning the horse returned, bringing with it three other wild horses. “How wonderful,” the neighbors exclaimed.

“Maybe,” replied the old man.

The following day, his son tried to ride one of the untamed horses, was thrown, and broke his leg. The neighbors again came to offer their sympathy on his misfortune.

“Maybe,” answered the farmer.

The day after, military officials came to the village to draft young men into the army. Seeing that the son’s leg was broken, they passed him by. The neighbors congratulated the farmer on how well things had turned out.

“Maybe,” said the farmer.

7. Cliffhanger

One day while walking through the wilderness a man stumbled upon a vicious tiger. He ran but soon came to the edge of a high cliff. Desperate to save himself, he climbed down a vine and dangled over the fatal precipice.

As he hung there, two mice appeared from a hole in the cliff and began gnawing on the vine.

Suddenly, he noticed on the vine a plump wild strawberry. He plucked it and popped it in his mouth. It was incredibly delicious!

8. The Blind Men and the Elephant

Several citizens ran into a hot argument about God and different religions, and each one could not agree to a common answer. So they came to the Lord Buddha to find out what exactly God looks like.

The Buddha asked his disciples to get a large magnificent elephant and four blind men. He then brought the four blind to the elephant and told them to find out what the elephant would “look” like.

The first blind men touched the elephant leg and reported that it “looked” like a pillar. The second blind man touched the elephant tummy and said that an elephant was a wall. The third blind man touched the elephant ear and said that it was a piece of cloth. The fourth blind man hold on to the tail and described the elephant as a piece of rope. And all of them ran into a hot argument about the “appearance” of an elephant.

The Buddha asked the citizens: “Each blind man had touched the elephant but each of them gives a different description of the animal. Which answer is right?”

9. Right and Wrong

When Bankei held his seclusion-weeks of meditation, pupils from many parts of Japan came to attend. During one of these gatherings a pupil was caught stealing. The matter was reported to Bankei with the request that the culprit be expelled. Bankei ignored the case.

Later the pupil was caught in a similar act, and again Bankei disregarded the matter. This angered the other pupils, who drew up a petition asking for the dismissal of the thief, stating that otherwise they would leave in a body.

When Bankei had read the petition he called everyone before him. “You are wise brothers,” he told them. “You know what is right and what is not right. You may go somewhere else to study if you wish, but this poor brother does not even know right from wrong. Who will teach him if I do not? I am going to keep him here even if all the rest of you leave.”

A torrent of tears cleansed the face of the brother who had stolen. All desire to steal had vanished.

10. Nothing Exists

Yamaoka Tesshu, as a young student of Zen, visited one master after another. He called upon Dokuon of Shokoku.

Desiring to show his attainment, he said: “The mind, Buddha, and sentient beings, after all, do not exist. The true nature of phenomena is emptiness. There is no realization, no delusion, no sage, no mediocrity. There is no giving and nothing to be received.”

Dokuon, who was smoking quietly, said nothing. Suddenly he whacked Yamaoka with his bamboo pipe. This made the youth quite angry.

“If nothing exists,” inquired Dokuon, “where did this anger come from?”

Bonus 11. Teaching the Ultimate

In early times in Japan, bamboo-and-paper lanterns were used with candles inside. A blind man, visiting a friend one night, was offered a lantern to carry home with him.

“I do not need a lantern,” he said. “Darkness or light is all the same to me.”

“I know you do not need a lantern to find your way,” his friend replied, “but if you don’t have one, someone else may run into you. So you must take it.”

The blind man started off with the lantern and before he had walked very far someone ran squarely into him. “Look out where you are going!” he exclaimed to the stranger. “Can’t you see this lantern?”

“Your candle has burned out, brother,” replied the stranger.

ಪುರವಣಿ› ಕರ್ನಾಟಕ ದರ್ಶನ ಪರಿಸರ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಶಿವಾನಂದ ಕಳವೆ Tue, 01/28/2014 – 01:00

ಕುಂದಾಪುರ ಸಮೀಪದ ಮರವಂತೆಯ ಸೌಪರ್ಣಿಕಾ ನದಿ ದಂಡೆಯ ವರಾಹ ದೇಗುಲದ ಎದುರು ನಿಂತಿದ್ದೆ. ನದಿಯ ಆಚೆ ದ್ವೀಪ ಗ್ರಾಮಗಳಿವೆ, ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಜ್ಜಿ ಮೀನು ಬುಟ್ಟಿ ಹೊತ್ತು ತಾರಿಯ ಸನಿಹ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಆಚೆ ದಡಕ್ಕೆ ಹೋದ ದೋಣಿ ಬರುವವರೆಗೆ ಅವಳು ಕಾಯಬೇಕು. ಬುಟ್ಟಿ ಇಳಿಸಿ ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಳು. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ  ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ನುಸುಳಿ ಬಂದ ಬೆಕ್ಕು ಅಜ್ಜಿಯ ಎದುರು ಕುಳಿತು ಮಿಯಾವ್ ಎಂದು ಬಾಯ್ತೆರೆಯಿತು. ದೃಶ್ಯ ನೋಡಿದರೆ ಅಜ್ಜಿಯ ಜೊತೆ ಏನೋ ಕಷ್ಟಸುಖದ ಆಪ್ತ ಮಾತುಕತೆ ಆರಂಭಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಕ್ಕು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ? ಅಜ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದೆ. ‘ಇದು ದಿನವೂ ಮಾತಾಡ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಏನು ಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ  ಗೊತ್ತಿದೆ’ ಎಂದು  ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯ್ತೆರೆದು ನಕ್ಕಳು. ಬುಟ್ಟಿಯಿಂದ ಒಂದು ಹಸಿಮೀನು ಎತ್ತಿ ಎಸೆದಳು. ಬೆಕ್ಕು ಮೀನು ತಿನ್ನಲು ಆರಂಭಿಸಿತು.

ಬೆಕ್ಕಿನ ಸಂಭ್ರಮ ತೆಂಗಿನ ಮರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಕಾಗೆಗೆ ಕಾಣಿಸಿರಬೇಕು. ಇಲ್ಲವೇ ಅಜ್ಜಿಯ ಗುಣ ಒಂಟಿ ಕಾಗೆಗೂ ತಿಳಿದಿರಬೇಕು! ಅಜ್ಜಿಯ ಸನಿಹ ಕಾಗೆಯೂ ಬಂದು ಕುಳಿತಿತು.  ‘ಇವೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಕಾಯಂ ಗಿರಾಕಿಗಳು’ ಎಂದು ಮನೆ ಮಕ್ಕಳ ಅಕ್ಕರೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮೀನೆಸೆದಳು, ಕಾಗೆಗೂ ಖುಷಿ. ಬಡ ವೃದ್ಧೆ ಮೀನು ಮಾರುತ್ತ ಊರುಕೇರಿ ತಿರುಗುತ್ತ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸುತ್ತಾಳೆ. ದೋಣಿ ಬಂತು, ಎದ್ದು ನದಿಯತ್ತ ಸಾಗಿದಳು. ಅಜ್ಜಿ ಆ ಬೆಕ್ಕು ಹಾಗೂ ಕಾಗೆಯ ಜೊತೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಮಧುರ ಚಿತ್ರಗಳು ಈಗಲೂ ಕಾಡುತ್ತಿವೆ. ಸುತ್ತಲಿನ ಜೀವಲೋಕದ ಜೊತೆ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಪರಿ ಮನಸ್ಸು ಆವರಿಸಿತು.

ನದಿಯ ಆ ಮೀನುಗಳು ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ಸಂಬಂಧದ ಸೇತುವೆಗಳು. ರವಿ, ಶಿರಸಿಯ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಸನಿಹ ಅಕ್ಕಿಯ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಪುಟ್ಟ ಅಂಗಡಿ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂಗಡಿ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಿ ಚೀಲದ ಬಾಯ್ತೆರೆದಿಟ್ಟು ಗಿರಾಕಿಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ ಅಕ್ಕಿ ಖರೀದಿಗೆ ಜನ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ನಿತ್ಯ ತಪ್ಪದೇ ಸಂಜೆ ಐದು ಗಂಟೆಯ ಸುಮಾರಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಗಿರಾಕಿಗಳು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ದಿನದ ಸುತ್ತಾಟ ಮುಗಿಸಿ ಗೂಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ನೂರಾರು ಗುಬ್ಬಿಗಳು ಅಂಗಡಿ ಎದುರು ಸುಳಿಯುತ್ತವೆ. ವಿದ್ಯುತ್ ತಂತಿಯ ಮೇಲೆ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು  ಒಳ ನುಗ್ಗಲು ಕಾಯುತ್ತವೆ.  ಗಿರಾಕಿಗಳಿಲ್ಲದ ಸಮಯ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಸರ್ರನೆ ಬಂದು ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಚೀಲದ ಅಕ್ಕಿ ತಿನ್ನುತ್ತ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತವೆ. ರವಿ  ಕೈ ಬೀಸಿ ಗುಬ್ಬಿ ಓಡಿಸದೇ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ತೆಪ್ಪಗೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ಕಾಸು ಕೊಡದ ‘ಗಿರಾಕಿ’ಗಳು ಕಾಳು ಎತ್ತಿ ಸಲೀಸಾಗಿ ಒಯ್ಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಗುಬ್ಬಿಗಳ ಸಂತತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ,  ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಗಳು ನನ್ನ ಅಂಗಡಿಯ ಎಷ್ಟು ಅಕ್ಕಿ ತಿಂದಾವು? ನಿತ್ಯ ಅವು ಬಂದು ಹೋಗುವ ಖುಷಿ ನನಗಿದೆ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅವರು. ಇವರೇನು ಅಳಿಯುತ್ತಿರುವ ಗುಬ್ಬಿ ಸಂತತಿ ಉಳಿಸಲು ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುವ ನೇತಾರರಲ್ಲ. ಸುತ್ತಲಿನ ಜೀವಿಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಸುಪ್ತವಾಗಿ ಎದೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅಕ್ಕಿ ವ್ಯವಹಾರದ ನಡುವೆ ಪುಟ್ಟ ಪಕ್ಷಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಕಾಳಜಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಷ್ಟೇ !

ಇನ್ನು, ಕನಕಪ್ಪ ಕಂಚಿ ಕೊರವರ್ ಅವರ ಸಹಕಾರ ಕುತೂಹಲಕರವಾದ್ದು. ಜೀರ್ಣಾವಸ್ಥೆಗೆ ತಲುಪಿದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಎಮ್-೮೦ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿಯನ್ನು ಹೇರಿಕೊಂಡು, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗುಣಿಯಂತಹ ಹಗ್ಗ ಹೊಸೆಯುವ ಕೈ ಚಾಲಿತಯಂತ್ರ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ಹಳೆಯ ಸೀರೆಗಳಿಂದ ಹಗ್ಗ ತಯಾರಿಸುವುದು ಇವರ ಕೆಲಸ. ಪರ್ರನೆ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಸೀರೆ ಸಿಗಿದು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಕರಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾದ ನಾರುಮಿಣಿ, ಹಗ್ಗ, ದಾಬು ಹೊಸೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಚೆಲುವೆಯರ ಸೀರೆ ಸೆರಗುಗಳೆಲ್ಲ ಹಾವಿನಂತೆ ಹಗ್ಗವಾಗಿ ಬೇಸಾಯಕ್ಕೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ದೈತ್ಯ ಕುಲದೆತ್ತು ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಸೂತ್ರಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ನೂರಾರು ರೂಪಾಯಿ ತೆತ್ತು ಪೇಟೆಯಿಂದ ನೈಲಾನ್ ಹಗ್ಗ ತರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಹಳೆ ಸೀರೆಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ಗದ ಬೆಲೆಗೆ ಹಗ್ಗ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

‘ನಮ್ ಕಮತಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಕಸುಬು ಅಂದ್ರೆ ಹಿಂಗ್ ಇರ್ಬೇಕ್ ನೋಡ್ರಿ!’ ಲಕ್ಷ್ಮೇಶ್ವರದ ಎತ್ತಿನಹಳ್ಳಿಯ ಕೃಷಿಕರು ಕನಕಪ್ಪನ ಕಾಯಕಕ್ಕೆ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಕಡಕ್ ಮುರಿಯ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಹಗ್ಗ ಮುಟ್ಟಿ ಮುಟ್ಟಿ ಮೆಚ್ಚಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹಳೆಯ ನೈಲಾನ್ ಸೀರೆಗಳು ಹೊಸ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದ ಗಂಡಸರಂತೂ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿಯ ಹಳೆಸೀರೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ.

ಚಕ್ಕಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು, ಹತ್ತಿ ಅಂಡಿಗೆಗಳನ್ನು ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್‌ಗೆ ಹೇರುವವರು ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಗ್ಗ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕನಕಪ್ಪ ಗದಗದವರು. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಓದಿದವರಲ್ಲ, ಕತ್ತಾಳೆ ನಾರಿನಲ್ಲಿ ಹಗ್ಗ ಹೊಸೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕುಲಕಸುಬು ನಂಬಿದವರು. ಇವರು ಯಾವತ್ತೂ ಒಂದೇ ಕೆಲಸ ನಂಬಿ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ, ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹಲವು ಕಸುಬು ಕಲಿತಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಾಲ ಹಣ್ಣು ಮಾರುವ  ಕನಕಪ್ಪ ಕೆಲವು ದಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ­ಯಲ್ಲಿ ಹೂ ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಳೆಯ ಯಂತ್ರದ ದೂಳು ಕೊಡವಿ ಹಗ್ಗ ಹೊಸೆಯಲು ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ. ಹಳೆ ಸೀರೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಉಪಯುಕ್ತ ಹಗ್ಗ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಕಾಗೆಗಳಿಗೆ ಊಟ ಬಡಿಸುವವರು, ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನೀರಿಟ್ಟು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ನೆರವಾಗುವವರನ್ನು ನೀವು ನೋಡಿರಬಹುದು. ಬೀಡಾಡಿ ದನಕರುಗಳಿಗೆ ನಿಗದಿತ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಆಹಾರ  ನೀಡುವ ನೀರೆಯರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಹಲವರು ಸಿಗುತ್ತಾರೆ. ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಬದುಕಿನ ಏಕತಾನತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜೊತೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಇಂಥ ಸಂಬಂಧಗಳು ಎಂಥದೋ ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡುತ್ತವೆ.

ಕರಾವಳಿಯ ನದಿ ತೀರಗಳಲ್ಲಿ ದೋಣಿ ನಡೆಸುವ ಅಂಬಿಗ ಅಜ್ಜಂದಿರು ತಮ್ಮ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ನೂರಾರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪುಕ್ಕಟೆಯಾಗಿ ನಿತ್ಯವೂ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಶಾಲೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನದಿ ದಾಟಲು ನೆರವಾದ ಇವರ ಕೊಡುಗೆಗೆ ಸಮಾಜಸೇವೆಯ ಮನ್ನಣೆ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಪಾತಿ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದಡ ದಾಟಿದವರಿಗೂ ಅಂಬಿಗ ಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅಂಕೋಲೆಯ ಹಳವಳ್ಳಿಗೆ ಶಿರಸಿಯ ಮತ್ತಿಘಟ್ಟ ಮೂಲಕ ಕಾಡು ರಸ್ತೆಯಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕಮ್ಮಾಣಿ ಹಳ್ಳ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ. ನೀರು ಕಡಿಮೆಯಿದೆ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ಹಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ದಾಟಿಸಲು ಹೋಗಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಬೈಕಿನ ಸಪ್ಪಳ ಕೇಳಿ ನಾಗಪ್ಪ ಸಿದ್ದಿ ಓಡೋಡಿ ಬಂದರು. ಸೈಲೆನ್ಸರ್‌ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಒಳ ಸೇರಿದರೆ ಚಾಲೂ ಆಗೋದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತ ಬೈಕನ್ನು ದಡಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ತಂದರು. ಸೈಲೆನ್ಸರ್ ಕೊಳವೆಗೆ ಬಟ್ಟೆ ತುರುಕಿ, ಪಾಲಿಥೀನ್ ಚೀಲ ಕಟ್ಟಿ ನೀರು ಸೇರದಂತೆ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿದರು.

ಬೈಕನ್ನು ನೀರಿಗಿಳಿಸಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹಳ್ಳ ದಾಟಿಸಿದರು. ವಿಚಾರಿಸಿದರೆ ನಿತ್ಯವೂ ಹಳ್ಳದ ದಂಡೆಯ ಇವರಿಗೆ ಇದು ಮಾಮೂಲಿ ಕೆಲಸ. ನೀರಿನ ಸೆಳವು ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಇಲ್ಲಿ ಇವರ ನೆರವಿಲ್ಲದೇ ದಡ ದಾಟಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದಿಷ್ಟು ಪಾಲಿಥೀನ್ ಚೀಲ, ಬಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಾಗಪ್ಪ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯ ಮಹತ್ವದ್ದು.  ಒಮ್ಮೆ ಇವರು ಹಳ್ಳ ದಾಟಿಸದಿದ್ದರೆ? ಆರು ಕಿಲೋ ಮೀಟರ್ ಸನಿಹದ ಹಳವಳ್ಳಿಗೆ ೫೦ಕಿಲೋ ಮೀಟರ್ ಸುತ್ತು ಬಳಸಿ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಅಷ್ಟು ಇಂಧನ ಸುಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಾಷಣ, ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣ, ಗೋಷ್ಠಿ, ಆಂದೋಲನ, ಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ  ಕೂತು ಪರಿಸರದ ಕಾಳಜಿಯ ಮಾತನಾಡುವುದು ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ.  ಶಿರಸಿಯ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಸನಿಹ ಅಕ್ಕಿಯ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಕೂತು ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯ ಪುಟ್ಟ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವ ರವಿಯ ಪಕ್ಷಿ ಪ್ರೀತಿ,  ಹಳೆ ಸೀರೆಯಿಂದ ಹಗ್ಗ ಹೊಸೆಯುವ ಕನಕಪ್ಪನ ಮರುಬಳಕೆಯ ನೀತಿ, ಸುಲಭವಾಗಿ ದಡ ದಾಟಿಸುವ ಕಮ್ಮಾಣಿಯ ನಾಗಪ್ಪ ಸಿದ್ದಿಯ ಇಂಧನ ಉಳಿತಾಯದ ನೆರವು  ಇವೆಲ್ಲ ಪ್ರಚಾರ ಬೇಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಬಡವರ ಬದುಕಿನ ಸಹಜ ನಡೆಗಳು ಇವು.  ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ಮಂಟಪ ಕಟ್ಟುವ ಮುಖವಾಡಕ್ಕಿಂತ  ಮೌನದಲ್ಲೇ ಪರಿಸರ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಬಗೆಯ ಜನರ ಮೌನ ಪಥವನ್ನು ನಾವು ಗಮನಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಕಾಡು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕ್‌ ದಾಟಿಸಲು ಸಹಕರಿಸುತ್ತಿರುವ ನಾಗಪ್ಪ
ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ಹಗ್ಗ ಹೊಸೆದು ಕೊಡುವ ಕನಕಪ್ಪ ಕಂಚಿ ಕೊರವರ್

ಅಪ್ಪನ ನೆನಪಿಗೆ ಅಳಿಲು ಸೇವೆ PRAJAVANI

ಅಪ್ಪನ ನೆನಪಿಗೆ ಅಳಿಲು ಸೇವೆ

ಅಳಿಲು ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಲೋಹಿತ್‌ ಮತ್ತು ಭರತ್‌

ಮೈಸೂರಿನ ಈ ಸಹೋದರರು ದಿನನಿತ್ಯ ನಸುಕಿನ 5.30ರ ವೇಳೆಗೆ ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಚೀಲ ನೇತುಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಅದರಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳೆಪುರಿ, ಕೊಬ್ಬರಿ ಮಿಠಾಯಿ ಹಾಗೂ ಕಾಯಿ ಚೂರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಪೊಲೀಸ್‌ ಕಮಿಷನರ್‌ ಕಚೇರಿ ಮೈದಾನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ವಿವಿಧ ಉದ್ಯಾನ ಸುತ್ತುತ್ತಾರೆ. ಮರದಲ್ಲಿ ತಾವು ಇಟ್ಟಿರುವ ಬೇರೆಬೇರೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ ಡಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ತಿನಿಸಿ, ನೀರು ಹಾಕಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅವರು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಅಳಿಲುಗಳ ಹಿಂಡು ಸರಸರನೇ ಬಂದೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದೆರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವುದರೊಳಗೆ ಪಾರಿವಾಳ, ಗುಬ್ಬಿ, ಕಾಗೆ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಹಾಜರ್‌. ಆ ಡಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುವ ತಿನಿಸುಗಳು ಅದೇ ಮಾಯದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ!

ಇಂಥ ಅಪರೂಪದ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಹೋದರರೇ ಲೋಹಿತ್‌ ಮತ್ತು ಭರತ್‌. ತಂದೆ ಬಿ.ಕೆ. ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಅವರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದು ಈ ಸೇವೆ. ಮೊದಲು ಬಸ್‌ ಕಂಡಕ್ಟರ್‌ ಆಗಿ, ನಂತರ ಪೊಲೀಸ್‌ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಹಾಸನ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಬೇಲೂರಿನ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಅವರು, ಗಾಯತ್ರಿಪುರದಲ್ಲಿ ‘ಬಡವರ ಬಂಧು’ ಎಂದೇ ಕರೆಯಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಬಂಧು–ಬಳಗ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರ ಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆ, ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಅಪಘಾತ, ನಿವೇಶನ ಖರೀದಿ ಹೀಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇವರಿಂದ ಸಹಾಯ ಪಡೆದಿದ್ದೂ ಉಂಟು.

ಇವರ ಸಹಾಯಹಸ್ತ ಪಶು- ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ಮೊದಲು ಕಮಿಷನರ್‌ ಕಚೇರಿಯ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲ ಮರಗಳಿಗೆ ಕೈಗೆಟುಕುವ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ ಡಬ್ಬ ಇಟ್ಟು ಮೊಳೆ ಹೊಡೆದರು. 2 ಎಕರೆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಜಾಗದ ಒಂದೂ ಗಿಡ–ಮರ ಬಿಡದೇ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ ಬಾಟಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ಇಟ್ಟರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೆ ಕಳ್ಳೇಪುರಿ, ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಚೂರು ಹಾಗೂ ಕೊಬ್ಬರಿ ಮಿಠಾಯಿ ಇಟ್ಟರು. ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ ನೀರು. ಇವರ ಅಳಿಲು ಸೇವೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇನ್ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮರಗಳಿರುವ ಕುಪ್ಪಣ್ಣ ಉದ್ಯಾನಕ್ಕೂ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಯಿತು.

ನಂತರ ಕರ್ಜನ್‌ ಪಾರ್ಕ್‌, ಪುಟ್ಟಮನೆ ಪಾರ್ಕ್‌, ಡಾ.ರಾಜ್‌ಕುಮಾರ್‌ ಹಾಗೂ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್‌ ಉದ್ಯಾನಗಳಿಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು. ಈ ಸೇವೆ ನಿವೃತ್ತಿ (2007) ನಂತರವೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ನಿಧನರಾಗುವವರೆಗೂ (2013 ಆಗಸ್ಟ್‌ 18) ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

ಅದೇ ಮಾರ್ಗ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಈ ಸಹೋದರರು. ಆರು ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಿಂದ ಬರುವ ಇವರ ಪಕ್ಷಿ ಸೇವೆಗೆ ದಣಿವು ಅನ್ನುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡ ಚೀಲದೊಂದಿಗೆ ಬಂದರೆ ಅದು ಮುಗಿಯುವ ತನಕವೂ ಪಾರ್ಕ್‌ನಿಂದ ಪಾರ್ಕ್‌ ಸುತ್ತುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ವಾರಕ್ಕೆ ಆಗುವಷ್ಟು ಆಹಾರ ಖರೀದಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆ  120 ಸೇರು ಕಳ್ಳೇಪುರಿ, 50 ಕಾಯಿ ಹಾಗೂ 50 ಪ್ಯಾಕೆಟ್‌ ಮಿಠಾಯಿ ಖರೀದಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎಲ್ಲವೂ 300ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮರಗಳಿಗೆ ಸಾಕು.

‘ಸತ್ತವರಿಗಾಗಿ ಮೂರನೇ ದಿನ ಪಿಂಡ ಇಡುವುದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದೆ. ಪಿಂಡದ ಆಹಾರವನ್ನು ಕಾಗೆ ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಸತ್ತವರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಂಬಿಕೆ. ಆದರೆ, ಬಿ.ಕೆ. ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಅವರ ಪಿಂಡವನ್ನು ಮೊದಲು ಕಾಗೆ ಮುಟ್ಟಲೇ ಇಲ್ಲ. ಮೊದಲು ಮುಟ್ಟಿದ್ದೇ ಅಳಿಲು. ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ಕಾದರೂ ಕಾಗೆ ಆ ಕಡೆ ಸುಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆಹಾರ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಳಿಲು ಬಂದು ಸೇವಿಸಿ ಹೊಯಿತು. ಒಂದಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕು ಅಳಿಲುಗಳ ಸರಸರನೇ ಬಂದು ಪಿಂಡ ತಿಂದು ಮರ ಏರಿದವು. ಒಂದೂವರೆ ಗಂಟೆ ನಂತರ ಕಾಗೆ ಬಂದು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿತು’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ ಇವರು.

ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅಳಿಲುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇಷ್ಟಪಡುವುದು ಮಂಡಕ್ಕಿ ಹಾಗೂ ಸಿಹಿ ಪದಾರ್ಥವಾದ ಮಿಠಾಯಿ. ಇದು ಮೆದುವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸೇವಿಸುತ್ತವೆ. ಅನ್ನ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರೆ ಧಾನ್ಯ ಹಾಕಿದರೆ ಕೊಳೆತು ಹೋಗುವ ಸಂಭವ ಇರುವುದರಿಂದ ಇದೇ ಧಾನ್ಯ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದೊಂದೇ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲ. ಅಪ್ಪನೂ ಇದೇ ನಮೂನೆಯ ಆಹಾರ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದನ್ನೇ ಮಕ್ಕಳು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬಾಟಲಿಗೆ ಕಸ ಕಡ್ಡಿ ತುಂಬಿದಾಗ ತೆಗೆದು ಹಾಕುವುದು, ಹೊಸ ಬಾಟಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ಇಡುವುದು ನಡೆದೇ ಇದೆ.

‘ಅಪ್ಪ, ಬಂಧು–ಬಳಗ ಎನ್ನದೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಬಡವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಾಣಿ–ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಹಾಕಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಸಾವಿನ ಕೊನೆಯ ದಿನದಲ್ಲೂ ಆಹಾರ ಹಾಕಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಅಂದು ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಾನೂ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಈಗ ಅಪ್ಪನ ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಆಹಾರ ಹಾಕುವ ಪರಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಾವಿರುವ ತನಕವೂ ಇದು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ಮರದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುವ ಆಹಾರ ತಿನ್ನಲು ಬರುವ ಪ್ರತೀ ಅಳಿಲು ಹಾಗೂ ಪಕ್ಷಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಪ್ಪನ ಛಾಯೆ ಇರುತ್ತದೆ’ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡರು ಭರತ್‌.

‘ನಾವು ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಹಾಯ ಬೇಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಒಳ್ಳೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದರೆ ಅವರ ಮನೆಯ ಬಳಿ ಇರುವ ಪಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಮರ ಹಾಗೂ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮರಗಳಿಗೆ ಮೂರು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಾಟಲಿ ಕಟ್ಟಿ ನೀರು, ಆಹಾರ ಹಾಕಿದರೆ ಸಾಕು’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅಪ್ಪ ಕಾಲವಾದ ನಂತರ ಅವರ ಆಸ್ತಿಗೆ ಹೊಯ್ದಾಡುವ ಮಕ್ಕಳ ನಡುವೆ ಭರತ್‌– ಲೋಹಿತ್‌ ಅವರದು ವಿಭಿನ್ನ ನಡೆ, ಇತರರಿಗೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ.


7 Little Truths

Don’t let someone become a priority in your life, when you are just an option in their life. Relationships work best when they are balanced..

Never explain yourself to anyone. Because the person who likes you doesn’t need it and the person who doesn’t like you won’t believe it..

When you keep saying you are busy, then you are never free.When you keep saying you have no time, then you will never have time. When you keep saying that you will do it tomorrow, then your tomorrow. will. never come..

When we wake up in the morning, we have two simple choices. Go back to sleep and dream, or wake up and chase those dreams.
Choice is yours..

We make them cry who care for us.    We cry for those who never care for us. And we care for those who will never cry for us.This is the truth of life, it’s strange but true. Once you realize this, it’s never too late to change..

Don’t make promises when you are in joy. Don’t reply when you are sad.
Don’t take decision when you are angry.Think twice, act once..

Time is like river. You can’t touch the same water twice, because the flow that has passed will never pass again.

An alternate education

Dec 5, 2013 09:31 PM , By C.S. ANURADHA, DR V. SRIDHAR

Augmented reality is making its foray into the education sector
and bringing about changes for the better.
Soon, your 6-year old child may well be holding your smartphone
or tablet over a Robin Hood book to experience in vivid details,
how the savior fights against offenders in the Darbha valley area
of Chhattisgarh to save innocent men and women. Yes.. It is the
pet project on The Extended Book and Robin Hood by Dr. Dave
Miller, UNESCO Chair in New Media Forms of the Book,
University of Bedfordshire that will be Augmented Reality (AR)
based and will be collaboratively written by authors around the
world to bring out an Indianized version of Robin Hood.
With the developments of Google Glass and other related
products, decade old Augmented Reality (AR) technology is
moving from labs to mainstream adoption.
AR enables superimposition of digital content on real environment
thus providing contextualized information to users. In simple
words, AR merges the physical and digital worlds in order to
make the real world more interactive to the user.
While Virtual Reality is a complete digital representation of the
real world, AR is an add-on to the real world. This remarkably
enhances the human-information interface and allows very
interesting applications to be developed.
When deployed in outdoor environment, virtual information
overlays enable a wide range of applications ranging from tourist
guides and pedestrian navigation to urban gaming.
It is estimated that developer investment in AR applications will
be about US$670 million this year, and is expected to exceed US
$2.5 billion in 2018, as AR becomes an everyday part of mobile
Mobile continues to be the preferred device for AR application
and is expected that more than 2.5 billion mobile AR applications
will get installed by 2017.
In this article, we explore how AR can be used to enhance
learning and education.
Applied in Education
According to Professor Xiangyu Wang, an internationally
recognized expert in AR who is with the faculty of Curtin
University, Australia, AR offers an innovative learning experience
by merging digital learning material over the physical space, thus
providing “situated learning”.
AR broadens the scope of physical learning environment to
“outside the classroom” and enables “individualised” learning.
Each learner can control her own learning, manipulating digital
information and objects as per the need to enhance
understanding. AR can also interleave theoretical and practical
learning. For example, when you and your son are in the park,
your son can point the AR browser in your Smartphone to a
seasaw in a park to learn concepts such cantilever, and centre of
balance in a natural setting!
In subjects such as biology, chemistry and even physics where it
is difficult for learners to imagine complex models and
experiments, AR can enhance learning in a real environment.
Though AR based learning is being explored more in mathematics
and sciences, AR Gaming applications can be used to teach
complex business and economics concepts such as Game
Theory, negotiations and strategy.
For example, a learner can be trained on complex tasks such as
laparoscopic surgery, heavy equipment operation and risky tasks
such as firefighting with augmented objects and content.
Risks of failure in AR is minimal as compared to practical real
object based training – that is, a heavy fall while demonstrating
firefighting as happened in some cases in India, can be avoided
using AR based training programs. Researchers have found that
the learning curve is steep with AR based training (i.e. shorter
time to understand) and that performance post training is also
higher, compared to conventional training. Researchers have
found that books and tool kits such as AR-Dehaes that contains
hundreds of 3D models allows learner to visualize and perform
spatial engineering tasks with industrial elements with ease.
AR Books
Though most of the text book publishers bundle relevant CDs,
content in them are rarely accessed due to complexities such as
finding a computer to load and search through the content for
relevant information. AR can enable the dreary books to become
“live”. By pointing the AR browser (in Tablets or mobiles) to an
AR enhanced chapter, students can access all relevant information
in various formats (i.e. video and images, articles, talks) pertaining
to that chapter in real-time and on the go.
For example, a student who is trying hard to make out the textual
description of wind currents and their effect on climatic conditions
will be able to point the smartphone to the AR enabled chapter in
his text book to access a video that shows the storm system in
vivid detail, thus enabling her to better understand the concepts.
Publishers such as Harper Collins have started releasing AR
enhanced books. Niche publishers such as have
started publishing AR enhanced children books.
Relevance for India
Though the impact of Right to Education on school education
system in India improved Pupil-Teacher Ratio from 42:1 to 32:1,
it still thrice that in developed countries. With the RTE mandate,
children from lower income groups do have a chance to mingle
with children of high income groups in the same school and have
access to the same educational material. These less privileged
children however may not have access to computer and digital
resources at home. However most of such families today own
mobiles, thanks to domestic manufacturing, stiff competition and
related lower prices. Mobile AR provides students access to key
digital information right from their homes without the need for any
other device to supplement their text books.
Google’s executive chairman Eric Schmidt in the recently released
edited book by McKinsey & Co on ‘Reimagining India’ remarked,
“Parents who believe their children are not getting proper
instruction in local schools will be able to use mobile phones or
tablets to help fulfil their kid’s educational needs”. The
possibilities with mobile AR are only limited by imagination.
The only caveat is without good broadband connectivity for
downloading content, that is conspicuously absent in India,
mobile AR can be a frustrating experience. Hope that with more
spectrum to be auctioned soon and spectrum trading being
allowed, the mobile operators in the country will wake up and
enable the huge possibilities of AR to be realised.
(The authors work at at Sasken Communication Technologies.
Views are personal.)